ریشه‌های بحران گرد و غبار در سیستان؛ از حقابه هیرمند تا ضرورت مدیریت یکپارچه

۱۲ مرداد ۱۴۰۵ | ۱۲:۱۵ کد : ۲۱۹۴۲
تعداد بازدید:۲۶
ریشه بحران گرد و غبار در سیستان، بیش از هر چیز به اختلال در چرخه هیدرولوژیکی حوضه هیرمند، تداوم خشکسالی و خشک شدن تالاب هامون بازمی‌گردد. مجتبی گنجعلی، رئیس بخش تحقیقات منابع طبیعی و آبخیزداری مرکز، تأمین حقابه هیرمند، احیای هامون، تثبیت کانون‌های بحرانی و اجرای برنامه‌های علمی را از مهم‌ترین راهکارهای مقابله با این بحران عنوان کرد. وی با تأکید بر مدیریت یکپارچه، پایش مستمر ذرات معلق و تصمیم‌گیری مبتنی بر یافته‌های علمی، خواستار هماهنگی دستگاه‌های اجرایی، تأمین اعتبارات و بهره‌گیری از ظرفیت مراکز پژوهشی و توان کارشناسی بومی برای کنترل پایدار گرد و غبار در سیستان شد.
ریشه‌های بحران گرد و غبار در سیستان؛ از حقابه هیرمند تا ضرورت مدیریت یکپارچه


به گزارش روابط عمومی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی سیستان، طوفان‌های گرد و غبار بار دیگر شهرستان‌های سیستان را با کاهش کیفیت هوا، افت دید افقی، افزایش مراجعات درمانی و اختلال در فعالیت‌های روزمره روبه‌رو کرده است. مجتبی گنجعلی، رئیس بخش تحقیقات منابع طبیعی و آبخیزداری مرکز، علت اصلی این بحران را اختلال در چرخه هیدرولوژیکی حوضه هیرمند، تداوم خشکسالی، خشک شدن تالاب هامون و فعال شدن کانون‌های بحرانی گرد و غبار عنوان کرد.

وی تأمین حقابه هیرمند را مهم‌ترین راهکار مقابله با این بحران دانست و بر ضرورت مدیریت یکپارچه، هماهنگی دستگاه‌های اجرایی، اجرای برنامه‌های علمی، مدیریت منابع آب و بهره‌گیری از ظرفیت دانشگاه‌ها و مراکز پژوهشی تأکید کرد.

به گفته گنجعلی، با وجود شناسایی کانون‌های بحرانی و تدوین راهکارهایی مانند پخش سیلاب، آبگیری عرصه‌های بحرانی، تثبیت خاک و احیای پوشش گیاهی، بخش زیادی از این برنامه‌ها به دلیل نبود مدیریت منسجم، کمبود اعتبارات و اجرا نشدن مصوبات، عملیاتی نشده است.

وی همچنین بر تقویت پایش ذرات معلق PM۱۰ و PM۲.۵، بررسی منشأ ریزگردها، افزایش اختیارات مدیران محلی و تصمیم‌گیری مبتنی بر یافته‌های علمی تأکید کرد و افزود: برون‌رفت از بحران گرد و غبار در گرو پیگیری هم‌زمان حقابه هیرمند، مدیریت واحد، اجرای مستمر برنامه‌های علمی و استفاده از توان کارشناسی بومی است.

کلیدواژه‌ها: مدیریت هیرمند بحران بحرانی منابع گرد گرد غبار

آخرین ویرایش ۲۶ مرداد ۱۴۰۵